Zarówno Kuul, jak i Condair należą do tego samego właściciela. Dzięki tej fuzji połączono dwie wspaniałe marki, które mogą czerpać korzyści z licznych synergii oraz dalszej wspólnej własności i kierownictwa pod przewodnictwem Silvana Meiera. Obie firmy z powodzeniem zbudowały działalność w zakresie centrów danych i rozwinęły ją do podobnej skali. Razem będziemy jeszcze silniejsi.
W 2024 roku podjęto kolejną strategiczną decyzję o utworzeniu nowego zakładu produkcyjnego w Stanach Zjednoczonych w celu rozszerzenia naszej działalności w zakresie technologii Odparowania oraz zbliżenia się do naszych klientów.
Nowy zakład produkcyjny znajduje się w Richmond w stanie Wirginia. Ponieważ region Wirginii stał się centrum branży centrów danych, tym ważnym krokiem chcemy przyspieszyć nasz rozwój w tym segmencie działalności.
Cyfryzacja i Internet rzeczy (IoT) pozwalają firmie Condair zbliżyć się do swoich klientów. Najnowsza generacja Condair DL posiada interfejsy cyfrowe, które umożliwiają zautomatyzowaną komunikację między urządzeniami a organizacjami zarządzającymi obiektami oraz serwisowymi. Dzięki protokołowi sieciowemu BACnet (Building Automation and Control Networks) operatorzy mogą wyświetlać urządzenia, komunikować się z nimi i sterować nimi zdalnie – oczywiście za zgodą klienta. Dzięki tej technologii firma Condair jest teraz w stanie efektywnie i precyzyjnie zarządzać oraz monitorować swoje systemy nawilżania przez cały cykl ich życia.
Konsolidacja miała również wpływ na produkcję. Wcześniej Grupa Condair prowadziła cztery zakłady produkcyjne w Europie, jeden w Ameryce Północnej i jeden w Chinach. Analiza wykazała, że oprócz Kanady i Chin wystarczyłby jeden zakład produkcyjny w Europie, tzn. taka konfiguracja zapewniłaby wystarczający dostęp do rynków Grupy Condair. Ale gdzie w Europie byłaby najlepsza lokalizacja? W ramach analizy użyteczności zbadano potencjał 22 różnych lokalizacji, oceniając logistykę, możliwość obsługi rynków o największym potencjale sprzedaży, dostępność wykwalifikowanej siły roboczej, koszty pracy oraz ryzyko walutowe. Wybór padł na Norderstedt, położone na północ od Hamburga, jako lokalizację nowego centrum produkcyjno-logistycznego. Oprócz bliskości lotniska decydującą zaletą było to, że prawie cała obecna kadra byłej spółki zależnej Draabe, licząca 50 pracowników, mogła zostać zatrzymana, co zapewniło ciągłość działania i zachowanie know-how.
W maju 2017 roku nowe centrum rozpoczęło działalność. Jednocześnie Condair Group przeprowadziła pionową integrację wszystkich organizacji sprzedaży i serwisu na wszystkich kluczowych rynkach.
Obecnie portfolio Grupy Walter Meier, która jest już notowana na giełdzie, obejmuje ponad dwadzieścia odrębnych przedsiębiorstw. Niektóre z nich obsługują ten sam rynek: nawilżanie powietrza.
Są to średniej wielkości przedsiębiorstwa, których motorem napędowym jest Condair AG. Wszystkie dysponują własnymi lub pokrywającymi się organizacjami sprzedaży, działami marketingu, inżynierii i produkcji, a niektóre z nich konkurują nawet z innymi spółkami powiązanymi. Z punktu widzenia kierownictwa firmy nie ma to większego sensu. Dlatego w 2013 roku Silvan G.-R. Meier, główny akcjonariusz Grupy Walter Meier, podjął decyzję o konsolidacji tych przedsiębiorstw zajmujących się nawilżaniem powietrza.
„Jedna marka, jedna firma” – tak brzmi motto: Condair!
Było to gigantyczne wyzwanie, ponieważ każda firma miała własną siedzibę, własną historię i własną tożsamość. Aby odnieść sukces, potrzebne były umiejętności komunikacyjne i cechy przywódcze. Z grupy niezależnych przedsiębiorstw powstał pionowo zintegrowany, globalny koncern z jednolitym portfolio produktów, działem badań i rozwoju, działem zaopatrzenia oraz, na początek, sześcioma zakładami produkcyjnymi.
To ogromne zadanie ułatwiła podjęta w 2014 roku decyzja Silvana G.-R. Meiera o wykupieniu wszystkich przedsiębiorstw zajmujących się nawilżaniem powietrza z notowanej na giełdzie spółki holdingowej, co usprawniło konsolidację przedsiębiorstw, ponieważ nie była już wymagana zgoda akcjonariuszy.
Nowe logo Condair z trzema falami jako elementem motywu przewodniego jest charakterystycznym znakiem firmowym. Od dołu do góry fala symbolizuje przejście wody ze stanu ciekłego do pary wodnej w postaci gazowej.
Fala wyraża dynamikę, ruch i napęd. Jako kolor firmowy stosujemy odcień niebieskiego, który odzwierciedla najważniejsze tematy:
woda i powietrze oraz nawilżanie i chłodzenie
Spółka AxAir AG, po krótkiej zmianie nazwy na Walter Meier (Klima International) AG, , przyjęła ostatecznie nazwę Condair AG.
Jako wiodący innowator w dziedzinie nawilżania powietrza, nowo nazwana firma ponownie koncentruje się na rozwoju technologicznym i geograficznym. Oprócz zwiększonych inwestycji w rozwój nowych produktów grupa Walter Meier, spółka macierzysta Condair, przyjęła strategię przejęć mających na celu uzupełnienie zakresu usług firmy, zaczynając od przejęcia JS Humidifiers z Anglii, a następnie ML System, duńskiej firmy. Obie firmy wyróżniają się silną pozycją rynkową w swoich krajach oraz kompetencjami technologicznymi, które doskonale uzupełniają portfolio firmy Condair.
JS Humidifiers wnosi najnowocześniejszą technologię na bardzo ważny rynek chłodzenia wyparnego, co ma kluczowe znaczenie dla obecności technologii Condair w centrach danych takich firm jak Facebook, Apple, Microsoft itp.
Ponadto firma Condair nabyła od ML System zaawansowany technicznie system nawilżania wysokociśnieniowego przeznaczony do przemysłowych i komercyjnych zastosowań w pomieszczeniach bezpośrednich.
Firma Draabe ma długą historię współpracy z Defensor. Zaczęła się ona pod koniec lat 50., kiedy założyciel firmy, Hans-Jürgen Draabe, został wyłącznym importerem produktów nawilżających Defensor w Niemczech.
W 1982 roku jego syn, Uwe Draabe, zaprezentował pierwszy własny produkt firmy – wysoce innowacyjny, przenośny zbiornik na wodę czystą UO. Skrót „UO” oznacza odwróconą osmozę, proces, w którym z wody usuwane są minerały, co umożliwia higieniczne, pozbawione pozostałości zmgławianie wody. Uzdatnianie wody stało się znakiem rozpoznawczym firmy Draabe.
W 1986 roku firma Draabe wprowadziła na rynek BioSafe – pierwszy kombinowany system uzdatniania wody i System nawilżania powietrza, który w 1996 roku został zastąpiony przez DI Puls wraz z pierwszym na świecie systemem pulsacyjnym wysokociśnieniowym. Firma Draabe była liderem technologicznym, jednak do prowadzenia międzynarodowego marketingu i sprzedaży potrzebowała silnego partnera, którego znalazła w 2002 roku w postaci Walter Meier Holding.
W zamian za swoją spółkę AxAir firma Walter Meier otrzymuje, oprócz 1000 kont najmu w Niemczech, obszerne know-how w zakresie zintegrowanego uzdatniania wody i nawilżania powietrza.
Rozwój serii produktów Mk firmy Defensor wkracza w kolejną fazę. Na początku nowego tysiąclecia firma AxAir wprowadza na rynek pierwszy parowy nawilżacz powietrza z opatentowanym systemem zarządzania osadem wapiennym. Rozwiązanie częstego problemu fizycznego, jakim są osady wapienne w atomizatorach rezystancyjnych, stanowi znaczące osiągnięcie, wyznaczające nowy standard w zastosowaniach domowych. Kluczem do tego rozwiązania jest to, że kamień odrywa się od pulsujących Elementów grzewczych, opada w podgrzanej wodzie i gromadzi się w woreczku pod urządzeniem.
Taka konstrukcja zmniejsza częstotliwość konserwacji i znacznie obniża koszty operacyjne.
Condair DUAL firmy AxAir stanowi kolejny kamień milowy w historii adiabatycznego nawilżania powietrza. Po raz pierwszy połączono dwie technologie adiabatyczne nawilżania powietrza: Rozpylanie i Odparowanie. Dzięki tej konstrukcji Condair DUAL zapewnia nawilżanie powietrza o niezrównanej higienie i wydajności.
Jednym z powodów wyjątkowej higieny jest parownik końcowy wykonany z ceramiki – niezwykle twardego materiału, którego powierzchnia jest bardzo odporna na korozję i rozkład, a mimo to można go bez problemu utylizować.
Kolejnym powodem jest specjalnie opracowany przez firmę AxAir wkład, który uwalnia jony srebra do wody osmotycznej i zabija zarazki. System uzupełnia inteligentny układ sterujący, który ogranicza zużycie wody odpadowej do absolutnego minimum i niezawodnie zapewnia maksymalną wydajność.
Wraz z zakończeniem wieloletniej współpracy na rynku domowych atomizerów/nawilżaczy powietrza z tradycyjną szwajcarską firmą Turmix zwolniły się moce produkcyjne. W odpowiednim momencie dla firmy AxAir pojawiła się w Chinach możliwość utworzenia spółki joint venture z chińskim producentem sprzętu AGD Yadu, gigantem branżowym. Umowa zostaje szybko zawarta: AxAir udostępnia technologię i maszyny, a Yadu przejmuje wprowadzenie produktu na rynek, dystrybucję i marketing w Chinach. Reklamy atomizera/nawilżacza Yadu-AxAir, którego technologia opiera się na modelu Defensor PH5, są nawet emitowane w państwowej stacji telewizyjnej CCTV. Mimo to nie udaje się osiągnąć pożądanego sukcesu.
Później, w 1999 roku, firma AxAir zakłada spółki zależne w 100% należące do niej w Szanghaju, Pekinie i Hongkongu.
Również Walter Meier Holding, potentat szwajcarskiego przemysłu budowlanego, odczuwa skutki kryzysu.
Fuzja dwóch spółek zależnych, Defensor i Condair, stwarza znaczny potencjał synergii, ponieważ obie dysponują własną organizacją inżynieryjną, produkcyjną i dystrybucyjną, pozwalającą sprostać wymaganiom rynku nawilżaczy powietrza.
Fuzja tych dwóch równie silnych przedsiębiorstw, które przez wiele lat były konkurentami, mogła budzić kontrowersje. Był to kolejny powód, dla którego wybrano nową nazwę firmy: AxAir (nie należy jej mylić z istniejącą już firmą usługową AxAir Schweiz AG).
Siedziba główna firmy Defensor w Pfäffikon SZ została wybrana na lokalizację nowej firmy ze względu na dostępność odpowiednich pomieszczeń. Zakład Condair w Münchenstein zostanie zamknięty. W wyniku fuzji powstaje największa na świecie firma zajmująca się nawilżaniem powietrza, zatrudniająca około 200 pracowników i osiągająca roczny obrót w wysokości 50 milionów franków szwajcarskich. Obie marki, Condair i Defensor, pozostają na poziomie produktów i systemów.
Po dynamicznie rozwijających się latach 80. nadeszły ponure lata 90., będące konsekwencją kryzysu na rynku nieruchomości. W takich czasach konieczna jest oszczędność, co dotyczyło również branży nawilżania powietrza. Niezależnie od tego, czy mowa o Defensorze, czy Condairze – obu spółkach należących do Walter Meier Holding – czy też o konkurencyjnej firmie Esco Schönmann – wszędzie gospodarka wydawała się pogrążać w kryzysie. Sytuacja ta skłoniła te trzy firmy do połączenia swoich działań sprzedażowych i serwisowych w Szwajcarii w ramach nowej spółki o nazwie AxAir Schweiz AG.
Condair otrzymuje od Esco Schönmann „posag” w postaci opatentowanego w 1984 roku i wysoce innowacyjnego systemu dystrybucji pary ESCO, który włącza do swojej oferty produktowej. Do dziś firma Condair z dużym sukcesem sprzedaje ten System dystrybucji pary na całym świecie pod nazwą Condair ESCO. Produkt ten posiada liczne unikalne właściwości i może być zintegrowany wszędzie tam, gdzie stosowana jest sieć pary pod ciśnieniem.
1987
Defensor przenosi się z Zurychu do nowej siedziby w Pfäffikon SZDzięki ciągłym innowacjom i dobrze prosperującej działalności firma Defensor AG w latach 80. rozwijała się w błyskawicznym tempie. W rzeczywistości tak szybko, że możliwości lokalizacji w Zurychu Binz przestały wystarczać.
W grudniu 1985 r. odbyło się uroczyste wbicie pierwszej łopaty pod budowę nowej siedziby na działce przy Talstrasse w Pfäffikon SZ. Magazyn z wysokimi regałami o wysokości i szerokości 16 metrów, rozciągający się na wszystkich kondygnacjach, dzieli budynek na część biurową i produkcyjną. Nowy obiekt kosztował 18 milionów franków szwajcarskich, w tym nowy, sterowany komputerowo system planowania zasobów przedsiębiorstwa firmy IBM z 20 monitorami oraz ultranowoczesne, klimatyzowane laboratorium testowe o bardzo wysokich wymaganiach konstrukcyjnych dotyczących izolacji termicznej i wilgotnościowej.
W marcu 1987 roku nadszedł czas na przeprowadzkę do nowego obiektu.
1986
Defensor Mk3 w zastosowaniach przemysłowychNigdy wcześniej przemysłowe nawilżanie powietrza nie było tak precyzyjne. Nowa generacja rezystancyjnych parowych nawilżaczy powietrza pozwala Defensorowi na płynną regulację w zakresie od 0 do 100 procent z dokładnością do plus/minus dwóch procent. Mechanizm regulacyjny składa się z kombinacji styczników i przekaźników rtęciowych, a nie z półprzewodników, które zaczęto stosować w produktach dopiero w latach 90.
Na zdjęciu widać cztery urządzenia Defensor Mk3 w fabryce maszyn w Oerlikon-Bührle w 1986 roku.
1985
Przełom innowacyjny: Defensor PH5Defensor PH5 to pierwsze na rynku urządzenie wielofunkcyjne. Łączy ono nawilżanie i oczyszczanie powietrza w jednym urządzeniu. Czterostopniowy system filtrujący, składający się z filtra cząstek gruboziarnistych, filtra cząstek drobnoziarnistych, powłoki elektretowej oraz Filtra węgla aktywnego, umożliwia tę wielofunkcyjność. Politechnika w Zurychu (ETH Zürich) oraz Federalny Instytut Badawczy EMPA przetestowały ten wysoce wydajny filtr, uzyskując doskonałe wyniki.
Nic dziwnego, że firma Turmix od wielu lat z powodzeniem sprzedaje to urządzenie na rynku szwajcarskim pod nazwą Turmix TopAir.
Firma Defensor rozszerzyła swoją obecność na rynku dzięki większym modelom PH26 i PH14 (odpowiednio z 1987 i 1991 r.), które cieszą się dużą popularnością w muzeach, galeriach, bibliotekach, kościołach (organy) oraz dużych, otwartych przestrzeniach biurowych. Również dzisiaj większe, wielofunkcyjne urządzenie Defensor PH15 zapewnia w różnych muzeach idealny klimat w pomieszczeniach zarówno dla dzieł sztuki, jak i dla ludzi.
1985/86
Condair w płomieniach!W nocy z 27 marca 1985 r. wielki pożar zniszczył zakład produkcyjny firmy Condair AG w Münchenstein. Stu pracowników stanęło w obliczu niepewnej przyszłości, a szkody wyniosły 10 milionów franków szwajcarskich. W wyniku pożaru utracono dokumentację firmową wraz ze wszystkimi rysunkami konstrukcyjnymi. Na szczęście nie było ofiar śmiertelnych, a budynek administracyjny pozostał w dużej mierze nienaruszony. Ponadto firma Condair mogła tymczasowo wynająć magazyny i inne pomieszczenia w sąsiedztwie. Co ważniejsze, firma dysponowała solidnymi podstawami finansowymi i wysoce zmotywowanymi pracownikami. Według magazynu firmowego „Der Condair” motto firmy po pożarze brzmiało: „Żadnych zwolnień, żadnych skróceń czasu pracy, tylko wszyscy na pokład!”
W grudniu 1986 roku ukończono budowę nowego budynku firmy.
1983
Przejęcie firmy Nortec w KanadzieJean Guay i Michael Leicester założyli firmę Nortec w 1974 roku w Ottawie w Kanadzie. Firma produkowała atomizer/nawilżacz, a także sprzedawała nawilżacze innych producentów, takie jak produkty Lumatic i Condair firmy Plascon AG. W 1978 roku firma Nortec złożyła w Plascon AG zamówienie na atomizer/nawilżacz o wartości 30 000 dolarów, które miały być opłacone w frankach szwajcarskich. Kiedy wartość dolara kanadyjskiego nagle i drastycznie spadła, zobowiązanie firmy Nortec wobec Plascon potroiło się. Nortec i Plascon uzgodniły, że zaległą fakturę uregulują akcjami Nortec, dzięki czemu Plascon AG stała się akcjonariuszem Nortec.
Udział Plascon w Nortec nadal rósł, a w 1983 roku Nortec stał się w całości własnością Walter Meier Holding. Korzyści są wielorakie: ponieważ Condair (dawniej Plascon), podobnie jak Defensor, należał do Walter Meier Holding, firma Defensor dysponowała teraz również silną organizacją sprzedaży na terenie Kanady i Stanów Zjednoczonych. Ponadto firma Nortec posiadała zakład produkcyjny w pobliżu Ottawy w Kanadzie, który został przystosowany do produkcji atomizerów/nawilżaczy zgodnie z normami i wymaganiami obowiązującymi w Ameryce Północnej.
1981/82
Walter Meier Holding przejmuje Plascon/CondairPlascon W 1981 roku Hans Badertscher sprzedał firmę Plascon spółce Walter Meier Holding AG. Według gazety „Neue Zürcher Zeitung” sprzedaż miała na celu zapewnienie dalszego funkcjonowania przedsiębiorstwa, ponieważ w rodzinie nie było następcy, który mógłby przejąć kierownictwo.
1 stycznia 1982 r. firma Plascon AG zmieniła nazwę na Condair AG, przyjmując nazwę swojej najsilniejszej marki. Dzięki przejęciu firmy Plascon Walter Meier Holding stał się właścicielem dwóch wiodących przedsiębiorstw – Defensor i Condair – zajmujących się nawilżaniem powietrza w przemyśle oraz w branży HVAC.
W latach 80. obie firmy zachowały niezależność i pozostawały konkurentami na rynku.
1976
Lumatic staje się CondairDzięki modelowi Condair ES firma Plascon AG trafiła w dziesiątkę. Urządzenie to było wyposażone w pierwszy samodostosowujący się system sterowania, tzn. posiadało wymienny zbiornik na parę oraz system zarządzania wodą, które niezależnie od właściwości chemicznych wody kranowej potrafiły wytwarzać higieniczną parę bez zapachu i minerałów.
Ale chwileczkę, Condair ES?
Tak, to prawda. W 1976 roku firma Plascon zrezygnowała z nazwy marki „Lumatic” i w wyniku sporu prawnego z Luwa AG, przedsiębiorstwem zajmującym się techniką wentylacyjną i grzewczą, powróciła do opatentowanej w 1955 roku nazwy marki „Condair”. Sprawa trafiła aż do Szwajcarskiego Sądu Federalnego. Sąd orzekł, że firma Plascon nie może już używać nazwy marki „Lumatic”. Na międzynarodowych targach techniki sanitarnej i grzewczej ISH 1976 we Frankfurcie widoczne jest logo Lumatic, podczas gdy nieco później na wystawie w Münchenstein, , pojawia się nazwa Condair, która wykazuje wyraźne podobieństwo do logo Lumatic.
1975
Walter Meier AG przejmuje firmę DefensorDefensor jest obecnie średniej wielkości przedsiębiorstwem zatrudniającym 120 pracowników, posiadającym międzynarodową sieć dystrybucji w 70 krajach i osiągającym roczny obrót przekraczający 14 milionów franków szwajcarskich. Sytuacja finansowa firmy jest jednak niestabilna. Z tego powodu firma Defensor poszukuje silnego finansowo partnera i znajduje firmę Walter Meier AG. W tym czasie, w 1975 roku, firma działała głównie jako importer obrabiarek. Jednak w 1972 roku syn założyciela firmy, Reto E. Meier (ojciec naszego obecnego właściciela), przejmuje kierownictwo nad przedsiębiorstwem i stawia dywersyfikację jako priorytetowy cel. 23 czerwca 1975 roku firma Walter Meier AG przejmuje Defensor AG – swoją pierwszą akwizycję – i w ten sposób wkracza na rynek systemów nawilżania powietrza. Rok później firma Walter Meier AG przekształca się w spółkę holdingową, a w 1985 roku wchodzi na giełdę.
1973
Defensor Mk1: Pierwszy parowy nawilżacz powietrza z elementem oporowym!Defensor wprowadza na rynek swój pierwszy rezystancyjny parowy nawilżacz powietrza Mk1. W przeciwieństwie do produktu konkurencyjnego (Lumatic) model Mk1 wykorzystuje technologię rezystancyjną, stosowaną również w grzałkach zanurzeniowych, a nie elektrody. Wraz z wprowadzeniem tego produktu firma Defensor stała się jedynym producentem posiadającym specjalistyczną wiedzę w trzech dziedzinach: Odparowanie, Rozpylanie i Odparowanie. Model Mk1 nadaje się do nawilżania pośredniego za pomocą przewodu rozprowadzającego parę w Kanału powietrza. Dzięki ciągłym innowacjom seria Mk1 stała się podstawą oferty firmy Defensor w zastosowaniach komercyjnych i przemysłowych. Dzisiaj produkt ten, znany obecnie pod nazwą Condair RS, nadal jest bestsellerem w asortymencie firmy Condair.
Lata 70.
Defensor wkracza na rynek międzynarodowyFirma Defensor dostrzega ogromny potencjał swojej szerokiej gamy produktów i w latach 70. rozpoczyna rozbudowę międzynarodowej sieci sprzedaży i marketingu. Konieczne jest przeszkolenie personelu sprzedaży (tutaj w Japonii w 1973 roku). Jak dokładnie działa przedstawiony tutaj model Defensor ABS2? Woda jest zasysana z zbiornika za pomocą węża ssącego i wypychana przez wirnik oraz cztery obracające się tarcze w kierunku kratki rozpylającej w celu wytworzenia mgły (aerozolu). Jednocześnie powietrze z otoczenia jest zasysane do dolnej części urządzenia. Drugi strumień powietrza z otoczenia rozprowadza aerozol w pomieszczeniu. Oprócz nawilżania sprzyjającego zdrowiu, Odparowanie powoduje dodatkowy efekt: chłodzenie, które jest szczególnie pożądane w zakładach produkcyjnych, przemyśle tekstylnym i drukarniach.
1968
Lumatic Junior firmy Plascon (Condair)Przypadek? Pierwszy parowy nawilżacz powietrza Lumatic do użytku domowego nosi tę samą nazwę co konkurencyjny produkt firmy Defensor: Junior. I podobnie jak Defensor Junior, również Lumatic Junior zdobył bardzo prestiżową nagrodę – IF Design Award przyznawaną przez International Forum Design. Lumatic Junior miał jednak przewagę pod względem higieny: wykorzystywał parę wytwarzaną z wrzącej wody, w przeciwieństwie do Defensor Junior, który działał na zimnej wodzie. Migros wprowadził urządzenie Lumatic do sprzedaży, a ono szybko stało się hitem: w pierwszym roku sprzedano 58 690 urządzeń Junior 600 i 30 737 urządzeń modelu 1000!
1958
Założenie spółki Plascon-Tank AG (później Condair AG)W 1958 roku Hans Badertscher założył drugą firmę: Plascon-Tank AG. Jak sama nazwa wskazuje, firma rozpoczęła działalność od produkcji zbiorników z tworzyw sztucznych oraz urządzeń do pomiaru poziomu napełnienia zbiorników. Na początku lat 60. Badertscher zainicjował projekt mający na celu opracowanie i produkcję parowych nawilżaczy powietrza. Produkt o nazwie Lumatic wykorzystywał elektrody do podgrzewania wody w celu wytworzenia pary. Dzięki temu firma Plascon stała się bezpośrednim konkurentem Defensor AG na wciąż bardzo młodym rynku atomizerów/nawilżaczy powietrza. Nie minęło dużo czasu, zanim ta seria produktów, w tym modele Lumatic 1, 2, 3 i 4 z amperomierzem i przenośnym higrometrem (widoczne tutaj na targach w Solothurn w Szwajcarii), stała się bestsellerem w Niemczech, Belgii, Holandii i Skandynawii.
1957
Defensor Microjet 109Dezynfekcja pozostawała w centrum zainteresowania firmy Defensor. W 1957 roku firma Defensor wprowadziła na rynek przenośny rozpylacz o dużej wydajności, przeznaczony do stosowania w aerozolach dezynfekujących o dużej objętości, na przykład w młynach zbożowych, gdzie rozpylacz zwalczał mole i chrząszcze. Firma wytrwale poszukiwała naukowych dowodów na zalety dezynfekcyjne rozpylaczy aerozolowych. Niemiecki Urząd Ochrony Roślin opublikował w 1959 r. raport „Biuletyn Służby Ochrony Roślin”, w którym stwierdzono, że testy wykazały, „że Defensor Microjet 109 osiągnął dobre wyniki w zwalczaniu szkodników”.
1955
Prawa do znaku towarowego CondairZainspirowany doświadczeniami zdobytymi w USA przedsiębiorca Hans Badertscher na początku lat 50. rozpoczął sprzedaż produkowanych w Ameryce grzejników na ciepłe powietrze do użytku domowego. Systemy te wprowadzał na rynek pod nazwą Condair, wywodzącą się od „conditioned air” (klimatyzowane powietrze). Aby chronić tę nazwę, zgłosił ją jako znak towarowy – krok, z którego firma Condair czerpała korzyści w całej swojej historii. Po prawej stronie ogłoszenie prasowe firmy Condair opublikowane w gazecie „Neue Züricher Zeitung” z 1955 roku.
1955
Młodszy obrońcaCoraz więcej naukowców, takich jak profesor Grandjean z ETH w Zurychu, potwierdza wpływ odpowiedniej wilgotności względnej na zdrowie. To najlepsza i najbardziej przekonująca reklama, jakiej firma Defensor mogłaby sobie życzyć. Model Junior był pierwszym na rynku atomizerem/nawilżaczem powietrza typu aerozolowego przeznaczonym do użytku domowego. Zaprojektowany przez Karla Flury'ego rozpylacz rotacyjny zachwyca nie tylko swoimi parametrami technicznymi, ale także estetycznym wyglądem. W 1956 roku urządzenie otrzymało na największych szwajcarskich targach MUBA wyróżnienie „Die gute Form”, czyli nagrodę za ponadczasowy design i funkcjonalność,. Technologia i funkcjonalność modelu Junior są rzeczywiście tak ponadczasowe i trwałe, że stał się on prawdziwym evergreenem, a jego następca, model 505, był sprzedawany przez firmę Condair aż do 2024 roku!
Lata 50.
Transfer technologii w kierunku przemysłowego nawilżania powietrzaPrzez wiele lat firma Defensor AG przynosiła straty. Przełom komercyjny nastąpił dzięki pomysłowym producentom serów, którzy odkryli zalety wilgotności podczas procesu dojrzewania serów. Na początku lat 50. firma Defensor AG mogła wreszcie rozpocząć masową produkcję jednego z modeli. Krok po kroku firma Defensor AG rozszerzała swoją ofertę produktów i zakres zastosowań, od pomieszczeń dojrzewalniczych i magazynowych po szklarnie, duże otwarte budynki biurowe i zakłady produkcyjne.
1948
Założenie firmy Defensor AG21 czerwca 1948 r. firma Defensor AG została wpisana do rejestru handlowego w Zurychu. Głównym udziałowcem był dr Bernhard Joos, chemik i przedsiębiorca. Na początku lat 30. XX wieku Joos opracował PYRIDACIL®, preparat do dezynfekcji nerek i dróg moczowych, a w 1936 r. założył firmę farmaceutyczną Cilag, znaną dziś jako Janssen. Dezynfekcja pozostała głównym obszarem zainteresowań Joosa. W 1946 roku zgłosił patent na „metodę i urządzenie do rozpylania cieczy”. Jego zaletą było rozpylanie „płynnych środków dezynfekujących w postaci drobnej mgiełki”. Niezależnie od tego, czy chodziło o obory w celu zwalczania chorób zwierząt, czy też o szpitale i sale operacyjne – urządzenie rozpylające zapewniało „defensywną” ochronę przed infekcjami, stąd nazwa Defensor AG, której technologia opierała się na patencie Bernharda Joosa.