Czym jest elektrodowy nawilżacz parowy powietrza?

W tej technologii wykorzystuje się opór elektryczny, czyli przewodność wody. Powierzchnie elektrod, odległości między nimi oraz głębokość ich zanurzenia determinują natężenie prądu, a tym samym ilość wytwarzanej pary. Aby zapewnić składnikom powodującym twardość wody jak największą powierzchnię (na której mogą się osadzać), stosuje się elektrody siatkowe o dużej powierzchni. Substancje powodujące twardość krystalizują (skamieniają) na tych elektrodach i działają jako dodatkowe izolatory. Ponieważ woda potrzebuje do odparowania głębokości zanurzenia elektrod odpowiadającej poborowi prądu, poziom wody w Cylinderze parowym stale podnosi się, aż dostępna powierzchnia elektrod staje się coraz mniejsza, a tym samym wydajność wytwarzania pary coraz mniejsza. Sygnał z układu elektronicznego nawilżacza sygnalizuje zapełnienie cylindra. W zależności od rodzaju cylindra jest on albo wymieniany na nowy (zasada jednorazowego użytku), albo ponownie umieszczany po wyczyszczeniu zbiornika (w przypadku cylindrów parowych nadających się do czyszczenia). Aby zapewnić stałą gotowość do pracy nawet podczas przestoju urządzenia, elektrody pozostają zawsze zanurzone w wodzie. Regulowane wydawanie pary jest zatem w dolnym zakresie ograniczone, w zależności od jakości wody, do 10–20% wydajności parowej. (regulacja płynna w zakresie 15–100%)

Zasada działania parowego nawilżacza powietrza z ogrzewaniem elektrodowym

Impuls sterujący włącza prąd grzewczy za pośrednictwem stycznika. Elektrozawór wlotowy otwiera się z opóźnieniem i pozwala wodzie (w zależności od wydajności wytwarzania pary) wpływać od dołu do Cylindra parowego przez zbiornik napełniający. Układ elektroniczny sterujący w sposób ciągły steruje elektrozaworami wlotowym i wylotowym, dzięki czemu w Cylindrze parowym zawsze utrzymuje się ta sama jakość wody lub przewodność. W branży technicznej określa się to mianem autoadaptacyjnego dostosowania do dostępnej wody surowej.